Tatil anıları - 2

İstanbul'dan sonra İzmir'e geçtik. İzmir'de sakin geçen ve İstanbul'un yorgunluğunu attığımız bir kaç günün ardından benim konferansım sebebiyle hep beraber Fethiye'ye geçtik. Gerçekten hep beraber :) Ben, Ece, Onur, anneanne, büyükbaba, babaanne, dede. Ben konferansa katılırken Onur biraz tatil yapacak, anneanneler dedeler de torunlarıyla hasret giderecekti.

Giderken aklımı kurcalayan iki şey vardı. Birincisi İzmir - Fethiye arası 4 saat süren araba yolculuğu (gidişi problemsiz atlattık) diğeri de Ece'nin tatil boyunca nasıl besleneceği. Kaldığımız yer her şey dahil bir tatil köyü olduğu için yemek bulma problemimiz pek olmadı. İlk gün biraz yabancıladı Ece yemekleri ama sonra çok keyif aldı. Sevebileceği şeylerden kocaman bir tabak hazırlıyordum ona, illaki bir iki çeşidini sevip yiyordu. Tabi evde yemeklerine gösterdiğim özen (organik sebzeler, tam tahıllar, seçilmiş yağlar) orada yoktu ama Ece'nin keyfi yerindeydi. Anneanne ve babaanne de Ece'ye yemek yedirme zevkine vardılar. Tatlı büfesinden alınmış bir dilim pastayla  Ece'nin doğum gününü de kutladık.

Emekleme ve yürüme çalışmalarına Fethiye tatili boyunca ara vermek zorunda kaldı. Onun yerine kelime haznesini büyüttü:

Aya = Oya :)

İlk kez denize girdi (soğuktu, o nedenle sadece eller ayaklar), kumda oynadı, kum yedi :) Hepsinden çok keyif aldı.

Fethiye'ye gitmeden hemen  önce babam Ece'ye koltuktan nasıl inmesi gerektiğini öğretmişti. Sadece bir kere yapmıştı Ece ve Fethiye boyunca hiç yapma fırsatı olmadı. İzmir'e döner dönmez ilk yaptığı şey o oldu. Unutmamış :)

Her tatilin bir sonu var, bu tatilin de sonu geldi ve Cenevre'ye döndük.