Hastalik huy degistirirmis...

Diye duymustum, gercekten de oyleymis. Hastalik oncesi Ece bir bebekken hastalik sonrasi Ece cocuk gibi oldu. Tercihleri var, kendini cok net ifade ediyor, daha fazla israr ediyor, itiraz ediyor... Soylediklerimizin neredeyse hepsini anliyor. Kullandigi kelimeler hala sadece bir kac taneyle sinirli olsa da (ece, anne, baba, bunu - ne istiyorsun sorusuna cevap olarak, isaretle beraber-, aypad) soyledigimiz kelimeleri papagan gibi tekrar ediyor ( onluk, haydi, allah allah, bilbo, gel, al, ver...).

Gecen haftasonu 2 gunlugune lugano'ya gittik. Cenevre'den arabayla 4,5 saat. Ozge, burak ve 2,5 yasindaki ogullari alp, bir de henuz cocuksuz ve yeni evli burcak ve ahmet'le beraber keyifli bir haftasonu gecirdik. Cumartesi aksami restoranda yedigimiz yemegin sonrasinda planim yatma saati gelen eceyi uyutup, arabasina koyup otele gidene kadar keyif yapmakti. Restoranda ece'nin altini degistirdim, pijamasini giydirdim, "ececim artik eee eee yapalim mi" dedim. Basini nasil hararetle iki yana salladigini gormeliydiniz. Hayir, burasi cok eglenceli, uyumak istemiyorumu cok net anlatti. Sonuc? Normalde 8:30'da uyuyan ece babasinin ve benim tum cabalarimiza ragmen uyumadi. Restorandan kalktigimizda saat 10:30 idi. Otele donmek icin ece'yi arabasina oturttuk, aninda uyudu. Bizim keyif baska bahara kalmis oldu :)

İpad

Evdeki ipad'e ece icin cesitli oyunlar indirmistik. En basindan beri ece'nin cok ilgisini cekti. Simdi ne zaman ortalikta gorse istiyor.

Gecen sabah bizim odada sabah keyfi yaparken bas ucumuzda ipad'i gordu. Yari miziklar, yari aglar bir sekilde istedi. Biz de oyle aglayarak istememesi gerektigini, ne istedigini soylerse verecegimizi soyledik. Kisa bir sessizlikten sonra ece'nin cevabi geldi:

Aypa(d)

Yataktan dusuyorduk resmen. Ne yaptik? Verdik tabiki :)

Ne geceydi ama ...

Her sey gectigimiz carsamba sabahi Ece'nin 39.5 derece atesle uyanmasiyla basladi. Persembe gunu doktora gidip enfeksiyon olmadigini, bogazda kirmizilik oldugunu, ates dusurucuyle idare edecegimizi ogrendik. Ates disinda baska hic bir belirtinin olmamasi beni en bastan iskillendirmisti zaten. Dr Oya taa en bastan teshisi koymustu. Hos, doktorlugum bilgisayar muhendisligi uzerine olsa da, kendimi fahri medikal doktor ilan etmekte sakinca gormem :)

Cumartesi gunu kaybolan ates yerini silik dokuntulere birakti. Once boyun ve kulak arkasindan basladi, sonra govdeye ve yuze yayildi. Teshis tamam, 6. Hastalik. Gel gor ki bir sorun var. İnternette yazdigi kadariyla yuzde nadir gorulurmus dokuntuler ve de kasinmazmis. Kuzumun en cok yuzu kizarik ve bariz kasiniyor. Pazar gunu doktorumuza ulasmak mumkun olmadigindan ve tek alternatifi cenevre universite hastanesi aciline gidip, yeteri kadar acil bir vaka olmamamiz sebebiyle 3-4 saat beklemek oldugundan, dr. Oya'nin teshisiyle yolumuza devam ettik.

Buzdaginin gorunen kismi bu belirtileri gosterirken, gorunmeyen bir azi disi sinsi sinsi geceyi beklermis. 1,5 saat suren uyutma denemeleri, 1 ya da 1,5 saatte bir uyanma ve geri uyuyamama. Emmek isteme ama sanirim disi acidigindan emememe... Parasetamol verdim, disine jel surdum. Butun gece ya onurun ya da benim kucagimizda durdu. Kesinlikle oturmamiza izin vermedi, illa ayakta yurunecek... Yukseklik ve hareket sensorleri hala calisiyor. Ama kuzu eskisi gibi minnacik degil ki artik, 10,5 kilo oldu. İkimizin de beli koptu. Daldi deyip yataga koymamizi takip eden bir kac dakika icinde uyandi. Ustune ustluk beni istiyor, yapismis durumda. Saat 2 civariydi, bir sekilde ikna ettik babasinin kucagina gitmeye. Saat 4'te tekrar ben devraldim nobeti. Bir kac kere daha uyandi, 7:30'da tamamen kalkti.

Sabah ilk is doktoru aradik, oglen Onur goturdu. Hastaliga "three day fever" demis, altinci hastaliga burada oyle diyorlar. Kasinti icin bir ilac vermis. Dokuntuler 5 gun surer demis. Sol alt azi geliyormus. Bizi daha boyle cok geceler bekliyormus...