Kalabalik bir arkadas grubuyla gecirdigimiz bir haftalik tatil sonrasi Ece bicir bicir konusmaya basladi. Bu daha onceki tatillerde de dikkatimi cekmisti. Evde de hem bakicisi, hem biz Ece'yle cok konusuyoruz ama farkli insanlardan farkli cumleler, kelimeler duymak cok daha etkili oluyor. Bicir bicir konusuyor artik, uzun cumleler, sorular, vs. Isteklerinin farkina vardi ve bunu surekli dile getiriyor.
Sut istemedim
Yogurt istemedim
Uyumak istedim biraz
Alp istedim biraz (Alp bir arkadasimizin 3 yasindaki oglu)
Bir suredir herseyi kendisi yapmak istiyordu. Kendim, kendim ... Ben de bunu firsat bilip bir gun dedim ki "yataginda kendin uyuyabilirsin, kucagimda uyumana gerek yok". Aklina yatti sanirim. O gunden beri giyinme, dis fircalama, sohbet fasli sonrasi emzirdikten sonra uyanikken yatagina birakip, opup, iyi geceler deyip cikiyorum odadan, o da uyuyor (cogunlukla) ve de gece sadece sabaha karsi 1 kez uyaniyor. Ruya gibi :)
Boyle olunca emmeler de azaldi, sabah uyandiginda bile cok ilgili degil emmeye. Acaba kendiliginden birakip, beni emmeyi biraktirma yukunden kurtaracak mi? 2 yas civari birakacaktik zaten, boyle giderse daha erken bile olabilir.
Bu arada tatile cikmadan bir gun once oksuruk baslamisti. Once gecer gibi oldu sonra tekrar basladi, bu sefer atesle birlikte. Gecen persembe doktora goturduk, gogsunu dinlerken ses duydu. Enfeksiyon baslangici varmis, boylece ilk antibiyotigini kullanmis oldu Ece. Cuma tekrar gidecegiz doktora, umarim kalmamistir bir sey.
Doktorumuz tatildeydi, o nedenle baska doktora gitmek zorunda kaldik. Bizim doktorumuz biraz sert, Ece'nin aglamasina aldirmadan yapar muayenesini, ama eli de cabuktur biter hemen. Gittigimiz doktor Ece'nin eline oyuncak verdi, oynadi. Burnuna uzun bir cubuk soktugu an disinda Ece hic aglamadi. Boyle de olabiliyormus demek ki.
