Ilk hamileligimde kendimi gorunmez bir kalkanla korumaya almistim sanki. Disarda olan hicbir sey beni etkilemiyordu, tum konsantrasyonum kendimde ve karnimdaki minikteydi. Inanilmaz huzurlu gecen 40 hafta ve 4 gunun sonunda bir tanecik kizim Ece dogdu. Ece'ye hamileyken bir Cin, bir Kanada seyahati yapmis, henuz hamile oldugumu dahi bilmezken mavi yolculuga cikmistim.
Ikinci hamileligim ise hayatin normal temposunda ve stresinde gecti. Deniz'e hamileyken iki kere (2,5 ay ve 4 ay) tekneyle birer hafta denize acildik, yelken yaptik. O aylarda henuz karnim da pek cikmadigi icin teknede normal isleri yapmakta bir sorun olmadi. Son seyahatimi Kasim'da, aylardir duzenleme komitesinde oldugum konferansa katilmak icin Istanbul'a yaptim. Artik 7 aylik hamileydim ve biraz yorulmaya baslamistim :)
Iki hamileligimde problemsiz ve aktif gecti, bu acidan sansliyim sanirim. Bir yandan da kendime bakiyor, yediklerime dikkat ediyor ve egzersiz yapmayi, en azindan yurumeyi ihmal etmiyorum. Vucudumda su birikmesi vs. gibi problemler olmuyor ve ben doguma kadar aktif bir hamilelik gecirebiliyorum.
Deniz'in tahmini dogum tarihi, benim son adet tarihime gore 24 Ocak, 12. haftada yapilan ultrasona gore 17 Ocak'ti. Doktorum (Ece'de de gittigim doktor) 17 Ocak'a gore planlarini yapiyordu, bense 24 Ocak'a gore :) Son haftalara dogru ogrendim ki 23 Ocak'ta tatile cikiyor. 14 Ocak'taki muayenede Deniz'de henuz doguma dair bir hareketlenme yoktu. Doktorum 20 Ocak'a randevu verdi. 19 Ocak gecesi diger gecelerden farkli, biraz sancili/agrili gecti, vucut doguma hazirlaniyormus meger. 20 Ocak'taki muayenede dogumun cok yakin oldugunu, muhtemelen o gitmeden once dogumun baslayacagini soyledi doktorum, ve persembe sabahi telefonlasmak uzere ciktik ofisinden.
Yapmamiz gereken isler vardi Onur'la. Deniz'in dogum hediyesi olarak ablasina getirecegi bir oyuncak almistik zaten. Ama bir gece once Ece uykusunda "anne bana Elsa cantasi alir misin" demisti. Biz de Deniz'in Ece'ye getirecegi en guzel hediyenin Elsa cantasi olduguna karar vermistik, Elsa cantasi dogumdan once alinmaliydi. Bir de ben o gece balik yemek istiyordum, marketten balik almamiz lazimdi. Bunlarin hepsini yapabilecegimiz bir yere gittik. Dolasirken benim sancilarim hafiften baslamis ve duzene girmeye baslamisti. Yururken arada Onur'un elini tutuyor ve duruyordum. Sanci gecince devam ediyorduk :) Elsa cantasi bulamadik ama baligi aldik. Yolda Onur'a rica ettim: "Onur'cum bu sefer baligi sef tarzinda degil de acele tarzda pisir lutfen. Benim sancilarim siddetlenmeye basladi". Ece'yi dogurdugum gece de balik yemistik, ustelik ben pisirmistim. Bu sefer pisirecek durumda degildim :) Ben o sirada Ece'yle oynadim.
Balik pisti. Yemegi yedik. Yemekte ara ara sancilar geliyordu, durup yemeye devam ediyordum. O yemek illaki yenecekti :) Neden oyle davrandigimi bilmiyorum. Sanirim bir yanim Ece'nin yatma saatine kadar evde kalabilmek istiyordu. Ece'yi uyutup oyle cikabilmek. O kadar dayanamasam da, en azindan, tek cocuklu bir aile olarak hep beraber son kez yemek yemek. O gunden sonra ayni anda sofrada olmasak bile, artik iki cocuklu bir aile olacaktik. Son catalimi aldim, sancilarin arasi 5 dakika civarindaydi. Hadi dedik, artik gidelim. Ece cok istedi bizle gelmeyi. Akli bizde kaldi. Cok zor uyumus bizden sonra, gece de sabaha karsi uyanip bir daha uyuyamamis. Babannesiyle oyun oynamislar :)
Biz 19:00 gibi evden ciktik, 19:37'de hastanenin otoparkina girmistik. 21:07'de Deniz dogdu. Ece'yi uyutup oyle gelebilirmisim yani :)
Hastanede bizi hemen dogum odasina aldilar, aciklik 4-5 cm dedi ebe. Epidural istiyor musun diye sordu, o an katlanilabilir gelmisti sancilar, bir dusuneyim dedim. Aradan 5dk gecmemisti ki "evet" dedim, "istiyorum epidural" :) Anesteziste haber verdiler, bir yandan da ebe hazirliklari yapiyor. Anestezist gelmek bilmedi. Benimle ayni anda iki tane daha hamile kadin gelmis. O saatte nobetci tek anestezist oldugu icin onlari birakip bana gelmesi zaman aldi. Anestezist gelip bana epidurali yapmaya basladiginda aciklik 9cm olmustu. Bir miktar epidural verdi sanirim ama benim sancilarima etkisi pek olmadi. Bastan istemiyorum desem gogsumu gere gere epiduralsiz dogum yaptim diyebilirdim, ayni sancilari cekip epiduralli dogum yapmis oldum :)
Her sey inanilmaz hizli oldu. Ilk dogumdan sonrakilerin daha hizli gelistigini bilmeme ragmen bu kadarini beklemiyordum. Bir de ilk dogumdan farkli olarak, dogumla ilgili kaygiliydim biraz. Hem kendimle hem de bebekle ilgili. Her sey yolunda gidecek mi? Bebek saglikli dogacak mi? Belki ilk dogumda Ece'nin boynuna dolanan kordon sebebiyle vakum kullanmis olmalarinin etkisi; belki dogumun kendisi... Bilemiyorum kaygimin sebebini... Ilk dogumuma, belki de basima geleceklerden habersiz oldugum icin, cok daha sakin girmistim. Onur her zamanki gibi bana inanilmaz destek oldu. Beni gaza getirmek icin bir ara "cok cesursun" dedi, "CESUR OLMAK ISTEMIYORUM" dedim. Bagirmis olabilir miyim? Hatirlamiyorum :)
Daha jinekologum gelmemisti, ebe artik zamanin geldigini birazdan ittirmeye baslayabilecegimizi soyledi. Sonrasi cok hizli oldu. Doktorum da zamaninda gelebildi. Ilk ittirmelerimi begenmedi ebeler, fazla bagiriyormusum :). Bagirinca, gucu ittirmek yerine ses cikarmaya yoneltmis oluyormusum. Neyse, tekrar denedik, bir kac seferden sonra, 21:07'de, Deniz gogsumde yatiyordu. Epey mordu rengi, aslinda kalp atisi ya da nefes alisinda bir problem olmamisti dogum sirasinda ama onun da, ablasi gibi, boynuna kordon dolanmis. Bu sefer cikmasina bir engel teskil etmedi neyse ki. Rengi hizla pembeye dondu. Gogsumde yatarken ih-ih sesler cikariyor ama aglamiyordu. Ne zamanki kontrol icin gogsumden aldilar, o zaman aglamaya basladi. O gunden bu yana da cok nadir agliyor. Kontrollerden sonra tekrar gogsume yatirdilar Deniz'i ve yaklasik 2 saat o sekilde kaldik. Sonra odaya ciktik. Dogumdan yaklasik yarim saat sonra konusurken, Onur'la, daha fazla cocuk istemedigimize karar verdik, 2 gayet iyi :)
Yaklasik 4 gun kaldik hastanede, burada normal prosedur. Ece her gun ziyarete geldi. Cok heyecanliydi ilk geldiginde odaya. Yuzunde hem heyecan, hem endise, karisik duygular vardi. Cok sevdi kardesini, en cok da kardesinin getirdigi hediyeleri sevdi. Hepimiz icin yeni bir hayatin baslangiciydi o gun. Dun Deniz 3 aylik oldu. Bugun de Ece 4 yasinda. Gectigimiz 3 ay icinde hep soyledigim gibi: ikinci cocuk kolay, iki cocuk zor :)
Deniz'cim, hayatimiza hos geldin bir tanem, iyi ki geldin :)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder