Su siralar Ece'nin en favori kelimesi (cumlesi de denebilir ama sanirim birlesik bir kelime olarak kullaniyor), oyun oynayalim anlaminda :). Ilk basta oyunoyna diyordu, son zamanda degistirdi. Bu aralar kelimelerin sonuna cesitli ekler koyarak varyasyonlar yapiyor.
Aksam eve geldigimde mutfakta yemekle ilgilenirken yanima geliyor, bir yandan bacagimdan cekistirip bir yandan da oyunoyniya, oyunoyniya diyor.
Sabah ise giderken gitmemi istemiyor, oyunoyniya, oyunoyniya diye israr ediyor.
Sabahlari evden cikarken icim eziliyor bu aralar. O kadar belli ki gitmemi istemedigi. Sariliyor, opuyor, her turlu sirinligi yapiyor. Sonucta cok olay olmuyor, bir aglama krizine girmeden ikna edip cikmayi basariyorum her sabah ama ben kendimi ikna edemiyorum sanirim :(
Bakiciyla arasi iyi, beraber guzel zaman geciriyorlar. Bakici onu seviyor, Ece bakicisini seviyor, ama yine de benim aklim evde Ece'nin yaninda kaliyor.
Haftada iki gun evden calisiyorum ama son donemde pek calistirmiyor beni. Calisma odasinin kapisinin onune gelip vuruyor, sesleniyor, olmadi agliyor. Ben de bir yere kadar dayanabiliyorum disari cikmadan.
Ayrilik kaygisi tavan yapmis durumda, yan odaya gidemiyorum. Gorus alaninda olmam gerekiyor mutlaka.
Buyudukce azaliyordu hani?
Evet beni de yediler öyle ama pek de azalmıyormuş :( Bir arkadaşımın dediği gibi bitmiyor ama ara ara dalgalar halinde geliyor ve gidiyor. En azından evden çıkma kısmı kolaylaşıyor, üzülme oya'cım. Anlıyorum seni çok iyi...
YanıtlaSilben maalesef üzülerek henüz katilamiyorum Selen'e, 29 ay itibariyla hala evdeyken randimanli calismak bir hayal bizde. Ama ayni sey Deniz icin söz konusu degil nedense, baba icin pek kaygilanmiyor arkadas:). yan odaya gidip bir sure takilinabiliyor bizde an itibariyla, ya da oyuna cok iyi dalinca ayni odada birseyle okuyabiliyorum, ama uzun süreli konsantrasyon getiren isler sakat biraz. ben de cok iyi anliyorum hislerini, kalbindan vurur bu kuzu kismisi:)
YanıtlaSil