izmir'de pasta şöleni, istanbul'da ekler arayışı

izmir'in pastaneleri çok iyidir. istanbul pastanelerine açık ara fark atarlar. her izmir'e gidişimde bol bol pasta yerim. İsviçre'de en çok aradığım şeylerden biri güzel pasta. yok, yok, ve yok. varsa da ben henüz bulamadım. Yolu düşenlere Alsancak'ta Sevinç ve Reyhan pastanelerini, ve Rain pastanesini öneririm (Rain'in oturma yeri yoktur) . Sevinç'in supanglesi çok güzeldir, onu da mutlaka deneyin derim...

31 Aralık günü İzmir Sevinç Pastanesinde alınmayı bekleyen pastalar.

Normalde tatlı, özellikle de çikolata çok severim, çok yerim. Hamileliğimin başından beri ise canım tatlı istemez oldu. Meğer İsviçre tatlılarını istemezmiş canım. Zaten izmire giderken pasta pasta diye sayıklıyordum yolda.

Ben bir de ekler çok severim. Eklerin ana vatanı Fransa olmasına rağmen Fransa'da ya da İsviçre'de yapılan eklerleri o kadar beğenmiyorum. İstanbul'da Nişantaşı'nda yürürken Onur'la hadi ekler alalım dedik. Ama ben öyle her ekleri de sevmem. Aklımıza şöyle bir fikir geldi. Pastaneye girelim, ben bir adet küçük eklerin tadına bakayım, beğenirsem yarım kilo alayım. Uygulamaya geçtik:

- Merhaba, eklerlerinizin tadına bakabilir miyim?
- Tabiki, buyrun...
Oya ekleri yer ama beğenmez. Ama nerede bende tesekkürler deyip çıkacak yüz, kibarlıktan kırılıyorum ya:
- Küçük bir kutuda 7-8 adet alalım biz.
Onur sorar:
- Beğendin mi? Beğendiysen daha çok alalım.
- Yok hiç beğenmedim
- ???

Yukarıdaki senaryo 3 farklı pastanede tekrarlandı, elimizde 3 torbayla eve döndük. Onur gülmekten kırıldı.

Sonuncusu idare ederdi, onu yedim, diğerleri kaldı :)